story for kids

  ஒரு அழகான காட்டில் மின்னு என்ற குட்டி முயல் வாழ்ந்து வந்தது. மின்னுவுக்கு அந்தக் காட்டில் இருந்த எல்லாவற்றையும் விட நிலா மிகவும் பிடிக்கும். ஒவ்வொரு இரவும், மரங்களின் இடைவெளியில் தெரியும் நிலாவைப் பார்த்துக்கொண்டே மின்னு தூங்கும். ஒருநாள் இரவு, மின்னு தன் அம்மாவிடம் கேட்டது: “அம்மா… நிலா எப்போதும் நம்மைப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறதே! அது நம்முடன் பேசாதா?” அம்மா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள்: “நிலா நம்முடன் பேசாது, கண்ணா. ஆனால் அது இருட்டில் நமக்கு வெளிச்சம் தருகிறது. அதனால்தான் அது எல்லோருக்கும் பிடிக்கும்.” மின்னு கொஞ்சம் யோசித்துவிட்டு, “அப்படியா? அப்படியென்றால் ஒருநாள் நான் நிலாவை நேரில் சென்று பார்க்க வேண்டும்!” என்றது. அம்மா சிரித்தாள். “நிலா வானத்தில் வெகு தொலைவில் இருக்கிறது. அதைச் சென்று பார்ப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல.” ஆனால் மின்னுவின் மனதில் அந்த எண்ணம் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது. 🌳 மறுநாள் காலையில்... அடுத்த நாள் காலை மின்னு வீட்டை விட்டு வெளியே சென்றது. வழியில் ஒரு வயதான ஆமையைப் பார்த்தது. “தாத்தா ஆமையே! நான் நிலாவைப் பார்க்கப் போகிறேன். அது எங்கே இருக்கிறது என்று உங்களுக்குத் தெ...