story for kids

 ஒரு அழகான காட்டில், பல்வேறு பறவைகளும், விலங்குகளும் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்தன. அந்த காட்டின் நடுவே ஒரு சிறிய கிராமம் இருந்தது. அந்தக் கிராமத்தில் மோகன் என்ற சிறுவன் வசித்துவன்தான் அவனுக்கு பறவைகள் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவன். தினமும் காலையில் பறவைகளுக்கு தானியம் போட்டுவிட்டு தான் பள்ளிக்குச் செல்வான். ஒருநாள் மோகன் காட்டில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, மரத்திலிருந்து ஒரு சிறிய குருவி கீழே விழுந்தது. அந்த குருவிக்கு உடம்பில் அடிபட்டு இருந்தது . மோகன் அதை எடுத்து அருகில் வைத்துப் பார்த்தான். "இது ஏன் இப்படித் துன்பப்படுகிறது?" என்று அவன் கவலைபட்டான். அந்தக் குருவி மிகவும் தனித்துவமானது! அதன் இறகுகள் பொன்னின் நிறத்தில் ஜொலித்தன. மோகன் இதுவரை இப்படிப் பட்ட ஒரு அழகான பறவையைக் கண்டதே இல்லை! அவன் அதைக் கவனமாகத் தூக்கிக்கொண்டு வீட்டிற்கு வந்து, சிறிய கூண்டில் வைத்தான். அதை குணப்படுத்தும் வரை அவன் தினமும் சிறிய பழங்கள், தானியங்கள் கொடுத்து வளர்த்தான். சில நாட்கள் கழித்து, குருவி மீண்டும் ஆரோக்கியமாகிப் பறக்கத் தயாராக இருந்தது. மோகன் அதை விட்டுவிட தயங்கினான், ஆனால் ஒருநாள் அந்தக் குருவி ...

 ஒரு காலத்தில், அடர்ந்த காட்டில் ஃபென்னி என்ற ஒரு சிறிய புத்திசாலி நரி வாழ்ந்து வந்தது. மற்ற விலங்குகளைப் போல அதுக்கு அதிக பலமும் இல்லை, வேகமாக ஓடுவதும் இல்லை, ஆனால் அதற்கு புத்திக்கூர்மை இருந்தது. ஒருநாள், காட்டிலுள்ள விலங்குகள் பெரிய பிரச்சினையில் சிக்கிக்கொண்டன. லூடோ என்ற பேராசைமிக்க சிங்கம் நதியை கைப்பற்றி, தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்றால் உணவு கொடுக்க வேண்டும் என்று கட்டளை போட்டது. எல்லா விலங்குகளும் பயந்துபோயின. ஆனால் ஃபென்னிக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. ஃபென்னி, சிங்கத்தின் முன் சென்று, “ஓ பெரிய லூடோ ராஜா, ஒரு முக்கியமான செய்தி! நதியின் மறுபுறம் இன்னொரு சிங்கம் இருக்கிறது. அது உங்களை விட பலமாக இருப்பதாக கூறிக்கொண்டிருக்கிறது!” என்றது. லூடோ கோபத்தில் கத்தியது. “முடியாது! நான் தான் இந்த காட்டின் ஒரே அரசன்!” “நம்பவில்லை என்றால், நீங்களே வந்து பாருங்கள்,” என்று ஃபென்னி கூறியது. ஆர்வத்துடனும் கோபத்துடனும், லூடோ நதிக்கரைக்குச் சென்றது. அப்போது ஃபென்னி, நீரைச்சுட்டிக் காட்டி, “அங்கு பாருங்கள், அது உங்களைச் சந்திக்க தயாராக இருக்கிறேன்!” என்றது. லூடோ நீரில் பார்த்தபோது, தனது உருவத்தின் பிரத...

 காட்டின் ஓரத்தில் ஒரு அழகான கிராமம். அங்கே சிறியவன் ஆதி தனது அம்மாவுடன் வாழ்ந்து வந்தான். ஆதி எப்போதும் விளையாடிக்கொண்டே இருப்பான், ஆனால் ஒரு விஷயத்தில் அவனுக்கு பெரிய கவலை – அவன் தீவிரமாக ஓவியங்கள் வரைய விரும்பினாலும், அவன் வரையும் ஓவியங்கள் வண்ணங்கள் இல்லாமல் இருந்துவிடும். ஒரு நாள், ஆதி காட்டுக்குள் ஒரு பழமையான குடம் கீழே கிடப்பதை பார்த்தான். அது மஞ்சள், சிவப்பு, பச்சை போன்ற வண்ணங்களில் மின்னிக்கொண்டு இருந்தது. ஆச்சரியப்பட்டு அதை எடுத்தபோது, ஒரு வியக்கத்தக்க ஒரு குரல் கேட்டது. "ஆதி! நீ என்ன தேடிக்கொண்டிருக்கிறாய்?" பரபரப்பாக அவன் அருகே பார்த்தான். ஒரு சிறிய மந்திர புலி பேசிக்கொண்டு இருந்தது! "நீ இந்தக் குடத்தை எடுத்துவிட்டாய், இப்போது உன் ஓவியங்கள் உண்மையாக மாறும். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை! நீ இதை நல்ல விஷயங்களுக்கு மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்!" ஆதி மகிழ்ச்சியுடன் ஓடிச்சென்று வீட்டில் ஒரு பச்சை மரத்தை வரைந்தான். அதே கணத்தில், ஒரு உண்மையான பச்சை மரம் அவன் வீட்டின் பக்கத்தில் முளைத்தது ! அவனது மகிழ்ச்சிக்கு எல்லை இல்லை. பிறகு, அவன் குளம் வரைந்தான் – ஒரு அழகான நீர்த்தொட்...

 ஒரு சிறிய கிராமத்தில், புன்னகைப் பாண்டி என்ற ஒரு சின்ன முயல் வாழ்ந்து வந்தது. அது எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். ஒரு நாள், வெயில் கடுமையாக இருந்தது. பாண்டியும் அவனது நண்பர்களும் ஒரு பெரிய ஆலமரத்திற்குள் ஓடிச் சென்று அந்த மரத்தின் நிழலில் தங்கினார்கள். அங்கு அவர்கள் ஜம்பு குருவி, குட்டி சிலந்தி, செம்மணி ஆமை, மற்றும் பட்டாம்பூச்சி அனைத்தையும் சந்தித்தனர். அவர்கள் அனைவரும் நண்பர்களாகிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஒரு பெரும் காற்று வீசியது. ஒரு பழைய கிளை உடைந்து கீழே விழுந்தது. "ஓ! இது ஆபத்தானது," என்றான் பாண்டி. "நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும்." செம்மணி ஆமை மெதுவாக நினைத்துவிட்டு சொன்னது, "நாம் அனைவரும் சேர்ந்து பழைய கிளைகளை அகற்றி, மரத்தை பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொள்ளலாம்." அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு மரத்தையும் சுற்றுப்புறத்தையும்  தூய்மை செய்தனர் . ஜம்பு குருவி சிறிய கிளைகளை தூக்கி வைத்தது, குட்டி சிலந்தி உறுதியான வலை பின்னியது, பட்டாம்பூச்சி பொடியாகிய இலைகளை அகற்றியது, செம்மணி ஆமை மற்றும் பாண்டி பெரிய கிளைகளை தள்ளி வைத்தனர். அவர்கள் அனைவரும் கூட்டு முயற்சி செய்த...

 குட்டப்பனையூர் என்ற கிராமத்தில் ஒரு பழைய தோப்பு இருந்தது. மக்கள் அதை "பரிகார தோப்பு" என்று அழைத்தனர். அந்த தோப்பிற்கு அருகில் செல்லவும் பயமாக இருக்கும், ஏனெனில் இரவு நேரத்தில் அங்கிருந்து யாரோ அழும் சத்தம் கேட்டுகொண்டு இருக்கும். ஒரு காலத்தில் அந்த இடத்தில் பெரிய மந்திரவாதி ஒருவரின் ஆசிரமம் இருந்ததாம். அவன் பிணங்களை எழுப்பி, தன் வசத்தில் வைத்துக் கொண்டு மந்திர சக்திகளை பெருக்கி வந்தான்.  ஆனால் கிராம மக்கள் அந்த ஆசிரமத்தை தீவிட்டு எரித்து அழித்துவிட்டார்கள். ஆனால் மந்திரவாதியின் சபத்தால், அந்த இடத்தில் அவனது ஆத்மா இன்னும் சுற்றித் திரிகிறது. மறுசீரமைப்பு முயற்சி ஒருநாள், கிராமத்தின் தலைவர் அந்த இடத்தில் ஒரு கோவில் அமைக்க முயன்றார். ஆனால் வேலை தொடங்கிய நாளில் இருந்து அபாயகரமான விஷயங்கள் நடக்கத் தொடங்கின. வேலைக்காரர்கள் பலரும் ஒரு பித்துப்பிடித்தது போல நடந்தார்கள். சிலர் தங்களையே குத்திக்கொண்டார்கள். இரவுகளில், "என்னை விட்டுவிடு... என் பழிவாங்க வேண்டும!" என்ற பயங்கரமான சத்தம் கேட்டது. ஒருநாள், தலைவரின் மகன் ராகவனை அந்த இடத்தில் இறந்த நிலையில் கிடந்தர் . ஆனால் அவன் முக...

  அதிர்ச்சி தொடக்கம் சென்னை நகரின் நடு ராத்திரி. தூங்காத நகரம் என்றாலும் சில தெருக்கள் மட்டும் அமைதியாக இருந்தன. அந்த இரவு, புகழ்பெற்ற வழக்கறிஞர் அருண் குமார் தனது கார் ஓட்டிக்கொண்டு வீட்டிற்குப் போய்க்கொண்டிருந்தார். வழியில், ஒரு கணத்தில், ரத்தவெள்ளத்தில் ஒரு மனிதன் தெருவோரத்தில் விழுந்திருந்ததை கவனித்தார். அருண் கார் நிறுத்தி ஓடிச் சென்று பார்த்தார். அவன் இதயத்துடிப்பு வேகமாகியது. அருகில் சென்று பார்த்தபோது, அந்த மனிதன் இறப்பதற்குள் ஒரே ஒரு வார்த்தை சொன்னான் –  to be continued  "அழியாத சாட்சி…" மர்மமான வழக்கு அடுத்த நாள் காலை விடிகிறது அந்த மனிதனின் இறந்த ரிப்போர்ட் நகரில் முக்கிய போலீஸ் அதிகாரியானா ரவி வர்மாவின் மேசையில் இருந்தது. அந்த மனிதன் ஒரு புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர் பாலாஜி என்பதும், அவர் சமீபத்தில் அரசியலில் பெரியவர்களை பற்றிய ஓர் ஆராய்ச்சி செய்ததும் தெரியவந்தது. அருண், தன் கடமையாக, இந்த மர்மச்சாவு பற்றிய உண்மையை கண்டுபிடிக்க முடிவு செய்தார். அவர் பாலாஜியின் அலுவலகத்திற்குச் சென்றபோது, அவரது கம்ப்யூட்டர் ஹேக் செய்யப்பட்டிருந்ததை கண்டார். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட கோ...

  ஒரு காலத்தில், ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அர்ஜுன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் இயற்கையை ஆராய்ந்து, புதுமையான விஷயங்களை கண்டுபிடிக்க மிகவும் ஆசைப்படுவான். அவனது கிராமத்தைச் சுற்றியுள்ள காடுகள் குறித்து ஒரு பழமொழி இருந்தது – அங்கு ஒரு பேய் வாழ்கிறது! ஆனால் அந்த பேய், அந்நியமாகவும் பயங்கரமாகவும் அல்ல; அது மிகவும் அன்போடும் , பறிவோடும் நடந்துகொள்ளும் பேய்  இருப்பதாக கூறப்பட்டது. ஒரு மாலை, அர்ஜுன் காடில் சிக்கிக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென மரங்களின் மத்தியில் ஒரு மென்மையான சிரிப்பின் ஒலி கேட்கத் தொடங்கியது. ஆர்வமுடன் அந்த ஒலியை பின்தொடர்ந்து, அவன் ஒரு பிரகாசமான வெளிச்சத்துடன் மிதக்கும், மென்மையான முகமுடைய ஒரு பேயை கண்டான். "வணக்கம், நான் மின்னல்," என்று பேய் மென்மையாக சொன்னது. "என்னை கண்டு பயப்படவேண்டாம்! நான் உன்னோடு விளையாட வந்தேன்," என்று சொன்னது. முதலில், அர்ஜுன் சிறிது பயந்தாலும், மின்னலின் அன்பான நடத்தை அவனைச் சமாதானப்படுத்தியது. இருவரும் ஆடு, குருவி, வாளி மற்றும் பிற காட்டு உயிரினங்களுடன் தோழமையாக விளையாட தொடங்கினர். மின்னல், இருளின் ஓரத்தில் கூட திகழும் ஒளிரும் தீபங்க...