மந்திர வண்ணக் குடம்

 காட்டின் ஓரத்தில் ஒரு அழகான கிராமம். அங்கே சிறியவன் ஆதி தனது அம்மாவுடன் வாழ்ந்து வந்தான். ஆதி எப்போதும் விளையாடிக்கொண்டே இருப்பான், ஆனால் ஒரு விஷயத்தில் அவனுக்கு பெரிய கவலை – அவன் தீவிரமாக ஓவியங்கள் வரைய விரும்பினாலும், அவன் வரையும் ஓவியங்கள் வண்ணங்கள் இல்லாமல் இருந்துவிடும்.

ஒரு நாள், ஆதி காட்டுக்குள் ஒரு பழமையான குடம் கீழே கிடப்பதை பார்த்தான். அது மஞ்சள், சிவப்பு, பச்சை போன்ற வண்ணங்களில் மின்னிக்கொண்டு இருந்தது. ஆச்சரியப்பட்டு அதை எடுத்தபோது, ஒரு வியக்கத்தக்க ஒரு குரல் கேட்டது.

"ஆதி! நீ என்ன தேடிக்கொண்டிருக்கிறாய்?"

பரபரப்பாக அவன் அருகே பார்த்தான். ஒரு சிறிய மந்திர புலி பேசிக்கொண்டு இருந்தது!

"நீ இந்தக் குடத்தை எடுத்துவிட்டாய், இப்போது உன் ஓவியங்கள் உண்மையாக மாறும். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை! நீ இதை நல்ல விஷயங்களுக்கு மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்!"

ஆதி மகிழ்ச்சியுடன் ஓடிச்சென்று வீட்டில் ஒரு பச்சை மரத்தை வரைந்தான். அதே கணத்தில், ஒரு உண்மையான பச்சை மரம் அவன் வீட்டின் பக்கத்தில் முளைத்தது !

அவனது மகிழ்ச்சிக்கு எல்லை இல்லை. பிறகு, அவன் குளம் வரைந்தான் – ஒரு அழகான நீர்த்தொட்டி பளபளவென தோன்றியது. கிராம மக்கள் ஆதியை பாராட்டினர்.

ஆனால் ஒருநாள், ஆதி தன்னுடைய நண்பனை கிண்டல் செய்ய ஒரு கோழியை வரைந்தான் – அந்த கோழி பறந்து நண்பனின் தலைக்கு மேலே உக்காந்து சப்தம் இட்டது! புலி உடனே தோன்றி, "நீ வாக்களித்ததை மறந்துவிட்டாயோ?" என்று கேட்டது.

அதை உணர்ந்த ஆதி, உடனே வரையப்பட்ட கோழியை அழித்தான். அதைப் பார்த்த மந்திர புலி "நல்ல விஷயங்களுக்கு மட்டுமே இதைப் பயன்படுத்து!" என்று சொல்லிவிட்டு மறைந்துவிட்டது.

அதன்பிறகு, ஆதி அந்த வண்ணக் குடத்தை வைத்து கிராமத்திற்கு பல நல்ல விஷயங்களை செய்தான். பூங்காக்கள், விளையாட்டு மைதானம், நூலகம்—எல்லாம் ஒரு ஓவியத்திலிருந்து உண்மையாக்கினான்!

அதன் பிறகு, கிராமம் மிகவும் அழகாக மாறியது. மக்கள் அனைவரும் சந்தோஷமாக வாழ்ந்தனர், மேலும் ஆதி தனது மந்திர வண்ணக் குடத்துடன் ஒரு சிறந்த ஓவியராக வளர்ந்தான்.

முத்துமொழி: 

"நம் திறமைகளை நல்ல செயல்களுக்காக பயன்படுத்தினால், உலகமே நம் ஓவியமாக மாறும்!"