story for kids

தி விஜார்ட்ஸ் மிரர்  ஒருமுறை அவரது இருண்ட மந்திரத்தால் ஒரு கண்ணாடியை உருவாக்கிய ஒரு மிகச்சிறந்த நட்சத்திரம் இருந்தது. கண்ணாடியின் முன்னால் நல்லது அல்லது அழகாக இருந்தால், மீண்டும் காட்டிய பிரதிபலிப்பு அழுகிவிட்டது, சாம்பல் மட்டுமே. மந்திரவாதி சிரித்தார். அவர் உலகம் முழுவதும் தனது தீய கண்ணாடியை காட்ட விரும்பினார்! அவர் அதை எடுத்து வானத்தில் உயரமாக பறந்தார். கண்ணாடியை குலுக்க ஆரம்பித்ததால் மிக வேகமாக பறந்து சென்றார். அவர் இனி அதை தடுத்து நிறுத்த முடியாது, கண்ணாடியில் கைவிடப்பட்டது! அது தரையில் கண்ணாடி பல சிறிய கூர்மையான பிட்கள் நொறுங்கி. காற்றானது எல்லா இடங்களிலுமே கண்ணாடியைப் பறிகொடுத்தது. அப்படியிருந்தும், அந்த தீய கண்ணாடி ஒரு பிட் யாருடைய கண் மீது பறக்க என்றால், அந்த நபர் மக்கள் மோசமான மற்றும் இருள் மட்டுமே பார்க்க வேண்டும், இனி நல்ல. எனவே அந்த நிலத்தில் இருந்தது. பல வருடங்களுக்குப் பிறகு, கெய் என்ற பையன் மற்றும் கெர்டா என்ற பெண் ஒரு நண்பன். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அடுத்த வாசலில் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் அறையில் தங்கள் படுக்கையறை இருந்தது. அவர்கள் தங்கள் ஜன்னல்கள் திறந்...

ஒரு பழைய மனிதன் மற்றும் அவரது பேரன், ராகுல், சந்தையில் தலைமையில். வழியில், ஒரு தவறான கழுதை அவர்களை இணைந்தார். ராகுல் கழுதையை உடைத்து, பழைய மனிதர் ஒரு முள்ளங்கி கொடுத்தார். கழுதை முட்டையிடப்பட்ட முள்ளங்கி, அவர் விரும்பியிருந்தது. அவர் புதிதாக தெரிந்த நண்பர்களுக்கு ஒரு விருப்பத்தை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களைத் தொடர்ந்தார். ராகுல் கழுதை ஹூலியா என்று பெயரிட்டார். அவர்கள் ஒரு கிராமத்தில் மூத்தவனை சந்தித்தார்கள். அவர் கூட சந்தையில் போய்க்கொண்டிருந்தார். "நீங்கள் அதை பயன்படுத்த வேண்டாம் என்றால் ஒரு கழுதை கொண்டிருக்கும் புள்ளி என்ன? உங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளதைப் பயன்படுத்த நீங்கள் உணர வேண்டும். "என்று ஒரு ஆடம்பரமான மனிதராக இருந்த கிராமத் தலைவர் கூறினார். பழைய மனிதர் ஆடம்பர மனிதனை வணங்கி, கழுதைக்கு ஏற்றவாறு தனது பேரனைக் கேட்டார். "ஹுலியா, எனக்கு உன் மீது சவாரி செய்யலாமா?" என்று ராகுல் கேட்டார். கழுதை தனது தலையை மூடிக்கொண்டது, அதனால் ராகுல் கழுதையை ஏற்றினார். பழைய மனிதன் அதன் பக்கமாக நடந்து சென்றான். ராகுல் பக்கத்திலேயே நடந்துகொண்டிருந்த ஆடம்பரமான மனிதர். "உங்கள் தாத்தா ...

ஒரு செல்வந்தர் ஒரு பெரிய வீட்டைக் கட்டினார். ஆனால் அவரது மருமகன் புத்திசாலி இல்லை. "இது இந்த நகரத்தின் மிகப் பெரிய வீடு. ஆனால் மற்ற இடங்களில் பெரிய வீடுகள் உள்ளன, "என்று அவர் கூறினார். செல்வந்தர் முன்னால் ஒரு அழகான தோட்டத்தைச் சேர்த்தார். ஆனால் அவரது மருமகன் இன்னமும் ஈர்க்கப்படவில்லை. "வேறு எங்கும் தோட்டங்களைக் கொண்ட வீடுகளைக் கண்டேன்," என்றார் அவர். பணக்கார மனிதன் தோட்டத்தில் உள்ள நீரூற்றுகளை கட்டினான். ஆனால் அவரது மருமகன் புத்திசாலி இல்லை. "மைசூரில் பல நீரூற்றுகள் உள்ளன," என்று அவர் கூறினார். பணக்காரர் கவலைப்பட்டார். அவர் மகாராஜாவை தனது வீட்டிற்கு அழைக்க விரும்பினார். ஆனால் மகாராஜா ஒரு சாதாரண இல்லத்தை சந்திக்கவில்லை. தனது வீட்டை விசேஷமாக செய்ய என்ன செய்ய முடியும்? அவருடைய மாமனார் அவருக்கு ஒரு யோசனை கொடுத்தார்; "நான் பல அற்புதமான வீடுகளைக் கண்டேன், ஆனால் மைசூரு மஹாராஜாவின் அரண்மனையில் கூட தங்கப் பெட்டிகளுடன் ஒரு வீட்டை நான் எங்கும் காணவில்லை." செல்வந்தர் இப்போது சந்தோஷமாக இருந்தார். தோட்டத்திலுள்ள பொன்னான தட்டுகளை சரிசெய்ய அவர் சிறந்த பொன்னிறத...

இது நீண்ட காலமாக நடந்தது. ஆற்றின் கரையில் பல மரங்களைக் கொண்ட பெரிய காடு இருந்தது. மாமர மரம் ஒரு நூறு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கிளிகள் இருந்தன. இந்த கிளிகள் சில சிக்கல் அல்லது வேறு. ஒருவர் குருடாக இருந்தார், மற்றொருவர் காது கேளாதவராக இருந்தார், ஒருவர் பறக்கமுடியவில்லை, அவ்வாறு செய்தார். ஏழைக் கிளிகள் பறக்க முடியாமலும், காணாமலும், உணவு கிடைக்காமலும் இருக்கலாம் என நீங்கள் வியந்து இருக்கலாம். அவர்களுக்கு அதிர்ஷ்டவசமாக, அவர்களிடம் பிடிக்கும் அன்புள்ள ஒரு பெண் இருந்தாள். அவர் அவர்களை காட்டில் சுமந்துகொண்டு, அவர்களுக்கு பழம் பழங்களைப் பெறுவார், அன்போடு அவர்களுக்கு உணவளிப்பார். அனைத்து கிளிகள் இந்த பெண் நேசித்தேன். அவர்கள் வானா ராணி என்று அழைத்தனர். ஒரு நாள், ஒரு சூனியக்காரன் காட்டில் நுழைந்தான். கிளிகள் வாழ்ந்த மாமரத்துக்கு அருகில் ஒரு புளிப்பு மரம் இருந்தது. மந்திரம் புளிய மரத்தை அவளுடைய வீட்டிற்குக் கொடுத்தது. மாமி மரத்தின் கிளாட்களுக்கு "ஹலோ" என்று சொன்னாள். பறவைகள் அவளிடம் பேச மறுத்துவிட்டன. "இந்த உலகில் மிக அழகான மனிதரை நேசிக்க விரும்புகிறாயா?" என்று கேட்டார். கிளிகள்...

நாஸ்ருடின் ஹோட்ஜ மீன் விற்பனை செய்ய ஒரு கடையைத் திறந்தார். வாடிக்கையாளர்களை ஈர்ப்பதற்காக, அவர் எழுதிய ஒரு ஸ்லேட், "FRESH FISH SOLD HERE" என்று சொன்னார். பின்னர் அவர் கடையில் உட்கார்ந்து வாடிக்கையாளர்களுக்காக காத்திருந்தார். கடையில் ஒரு வழிப்போக்கன் நிறுத்திவிட்டார். அவர் போர்டைப் பார்த்தார், "நீங்கள் ஏன் 'புதியது' என்று சொல்கிறீர்கள்? யாரும் நாளைய மீன்களை விற்பதில்லை, அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? Hodja அவரை நன்றி மற்றும் வார்த்தை 'புதிய' தேய்க்கப்பட்டார். போர்டு இப்போது வாசிக்க, "மீன் இங்கே விற்றுவிட்டது." கைவிடப்பட்ட மற்றொரு நபர் குழுவினரைப் பார்த்து, தலையை அசைத்தார். "இங்கே? 'இங்கே' என்று சொல்ல வேண்டுமா? அவர் மீன் பார்க்கும் தருணம், ஒரு மங்கல் கூட அவர்கள் இங்கே விற்கப்படுகிறது தெரிகிறது. "Hodja அவருக்கு நன்றி மற்றும் வார்த்தை 'தேய்ந்துவிட்டேன்.' குழு இப்போது படிக்க," மீன் விற்பனை. "  ஒரு சில நிமிடங்கள் கழித்து கிராம பள்ளி ஆசிரியரால் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. அவர் போர்டைப் பார்த்தார். "விற்கப்பட்டது? நிச்...

சந்திரபூரில் சந்திர மஹாலுக்கு அனைத்து சாலைகள் செல்லும். இல்லை, சந்திரா மஹால் அரண்மனை அல்ல, இது நகரத்தில் பிரபலமான உணவகமாகும். சனிக்கிழமை காலை 7.30 மணியளவில் சந்திரா மஹாலில் இட்லி, வாடா, டோஸா ஆகியவற்றின் மிகப்பெரிய சிற்றுண்டிக்கு காலை நடைபயணம் நடக்கிறது. நான் மாலையில் சென்றேன். இடம் நிரப்பப்பட்டது. நான் வயதான மனிதர் ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்து, என்னை அசைப்பதை கவனித்தபோது நானே ஒரு பூங்காவைத் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். அவரது மேஜையில் ஒரு வெற்று நார் இருந்தது. நான் குடியேறியபோது, ​​நட்பு மூட்டை சிரித்தது. "உங்கள் சந்திரபூருக்கு உங்கள் முதல் விஜயம்?" என்று அவர் கேட்டார். நான் நொந்துவிட்டேன். "நான் உன்னைக் கவனிப்பேன்," என்று அவர் சொன்னார். நான் அவரை நிறுத்திவிடுவதற்கு முன், அவர் ஒரு அறிகுறி செய்தார், எந்த நேரத்திலும் தல்-வாதாஸின் தடிமனானார் வந்தார். "பூமியில் எந்த இடத்திலும் நீங்கள் சற்றே சற்றே சற்றே தட்டு-வாடாவைப் பெறுவீர்கள்" என்கிறார் என் பேச்சாளர் நண்பர். "இது ஒரு குழந்தை என நான் இங்கு வந்த போது அது பயன்படுத்தப்படும் அதே சுவை. சேத் சந்திரனோ, எண்பது வயது முதிய...

இந்த ஆற்றில் நதி ஓடியது. நாகர்கோவிலில் வந்த சுமாந்த ராஜ்யத்தின் இளவரசன், ஒரு பெண்ணை தூக்கிக்கொண்டு ஒரு மிதக்கும் மிதிவண்டியை பார்க்க ஆச்சரியப்பட்டார். அவர் வங்கி மீது பந்தரை இழுத்து தனது முகத்தில் சில தண்ணீரை தெளிக்கிறார். வாணா ராணி மெதுவாக தனது கண்களை திறந்தார். அந்தப் பெண்ணை காதலித்ததற்காக இளவரசர் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர் தனது அரண்மனைக்கு வாணா ராணி எடுத்துக் கொண்டார். அவனது பெற்றோர்களும் அவளுக்குத் துணையாக இருந்தார்கள். வாணா ராணி அவளிடம் கதை சொன்னார். "நான் என் நண்பர்கள், கிளிகள் மிஸ்," என்று அவர் கூறினார். இளவரசர் ஒரு சில நாட்களுக்கு வெளியே செல்ல வேண்டும் என அரண்மனையில் இருக்க வேண்டும் எனக் கேட்டார். ராஜாவும் ராணியும் தங்கள் விருந்தினரை வசதியாக வைத்தனர். நாட்கள் கடந்துவிட்டன. இளவரசர் இன்னும் திரும்பி வரவில்லை. அவள் நண்பர்கள், கிளிகள் தவறவிட்டாள். அவள் மிகவும் சாப்பிட முடியவில்லை. அவள் தூங்கவில்லை. கடைசியாக, அவள் உறங்கினாள். விடியல் உடைந்தபோது, ​​அவள் கண்களைத் திறந்தார். திறந்த சாளரத்தின் வழியாக, வானம் ஒளிர்ந்து கொண்டதைப் பார்க்க முடிந்தது. பிறகு, அவள் நண்பர்கள், கிளாட்களை...