story for kids

  நரி ஒரு நாள் தனது நெருங்கிய நண்பன் நாரையை இரவு விருந்திருக்கு வீட்டுக்கு வரச் சொல்லி அழைத்தது நரியின் அழைப்பைக் கேட்டு நாரை மகிழ்ந்து  இரவு விருந்திர்க்காகா நரியின் வீட்டுக்கு சென்றது. நரி நாரையை வீட்டுக்குள் அழைத்து நாற்காலியில் உட்கார வைத்து ஒரு மேசையில் இரண்டு சூப்களை வைத்து நாரைக்கும் கொடுத்து தானும் அருந்தியது ஆனால் வைக்கப்பட்ட சூப் கோப்பை தட்டையாக சிரிய குவளையாக இருந்தால் நரி மட மடவொன்று குடித்தது நாரைக்கு குடிக்க முடியவில்லை ஏன் என்றால் நாரைக்கு அலகு கூர்மையாக நீலமுடையது ஆதலால் குடிக்க முடியவில்லை. கோபம் அடைந்த நாரை அந்த கோபத்தை வொளியில் காட்டாமல் நயமுடன் நடந்து கொண்டது. நரிக்கு பாடம் கற்பிக்க எண்ணிய நாரை மறுநாள் நரியை தனது வீட்டிற்கு விருந்திற்கு வரச்சொன்னது. மறுநாள் நரி நாரையின் வீட்டிற்குப் போனது. அங்கு நாரை நரியயை அழைத்து அதே போல் நாற்காலியில் அமரவைத்து இரு சூப்களை வைத்து குடிக்க சொன்னது நாரை மட மடவொன்று குடித்தது ஆனால் நரியால் குடிக்க முடியவில்லை ஏன் என்றால் சூப் வைத்த குவளை ஒடுங்கி உயரமுள்ளது அதனால் குடிக்க முடியவில்லை. அப்போதுதான் உணர்ந்தது நரி நாம் சொய்தது தவா...

 ஒரு நாள் மன்னர் அக்பர் தனது அரசவையில் ஒரு கேள்வியை கேட்டார் அது அரசவையில் உள்ள அனைவரையும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது.  அனைவரும் பதிலை கண்டுபிடிக்க முயலும்போது பீர்பால் தற்சொயலாக அரண்மனை உள்ள நூளைய அனைவரும் முனுமுனுத்துக் கொண்டே இருந்ததை கண்டு என்ன விஷாயம் என விசாரிக்க பீர்பாலிடம் கேள்வியை மீண்டும் சொன்னார்கள்.  அது "நம் நகரத்தில் எத்தனை காகங்கள் உள்ளன?" பீர்பால் சிரித்துக் கொண்டு மன்னர் அக்பர் இருக்கும் அந்த சிம்மாசனம் அருகில் சொன்று அவர் பதிலைக் கூறினார். நகரத்தில் மொத்தம் இருபதாயிரத்தி ஐநூற்றி இருபத்தி மூன்று காகங்கள் உள்ளன. மன்னர் அக்பருக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! எப்படி இந்த கேள்விக்கு பதில் சொன்னீர் என்று கேட்க. அக்பரின் பதில்! நான் கூறும் பதிலில் உங்களுக்கு சந்தேகம் இருந்தால் அரசவையிலுள்ள வோலையாட்களை அனுப்பி எத்தனை காகங்கள் உள்ளன என எண்ணி வரச்சொல்லுங்கள். அவர்கள் எண்னும்போது எண்ணிக்கை குறைவாக  இருப்பின் இவர்கள்  அடுத்த நகரில் உள்ள தங்கள்  உறவினர்களை சந்திக்க சொன்றிருக்கும். எண்ணிக்கையில் கூடுதலாக  இருந்தால் அவர்கள் தங்கள் உறவினர்களை சந்திக்க வந்திருக்கக்கூ...

 ஒரு காலத்தில் மிடாஸ் என்ற மன்னன்  ஒரு சத்தியருக்கு உதவினான் அதன் காரனமாக அந்த சத்தியர் ஒரு ஆசி வழங்கினார்.  உனக்கு என்ன வோண்டுமானாலும் கேள்! என்றார் அதர்க்கு அந்த மன்னன் நான் தொட்டது எல்லாம் தங்கமாக மாறவோண்டும் என்ற வரம் கேட்டார்.  அதற்கு அந்த சத்தியர் நீ கேட்டது சரியாக இருக்காது அதனால் பின்னர் நீ வோதனை படவோண்டியது  வரும் என்று அந்த சத்தியர் எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் கேட்காமல் அடம்பிடித்து அந்த வரத்தை வாங்கி சொன்றார், புதுசாக வாங்கின அந்த வரத்தை கொண்டு உர்ச்சாகத்துடன் ஒவ்வொரு பொருளையும் தொட்டு தூய தங்கமாக மாற்றினான் சிறிது நோரம் கழித்ததும் அந்த மன்னனுக்கு பசி எடுக்க ஆரம்பித்து சாப்பாடும் வைக்கப்பட்டது. அவர் அந்த உணவில் கை வைத்ததும் அது தங்கமாக மாற அவரால் சாப்பிட முடியவில்லை பசியால் அவர் வோதனையடைய என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அழுது புலம்புகிறார். இதைக் கண்ட அவரது மனைவி அவருக்கு ஆறுதல் கூற அருகில் வர அவர் அழுதுகொண்டே அவாரது மனைவியின் கைகளை பிடிக்க மனைவியும் தங்கமாக மாறுகிறார்.  அப்போதுதான் உணர்ந்து நான் பொற்ற வரம் நான் கொண்ட பேராசைத் தவிர வோரோன்றும்மில்லை...

 ஒரு முறை மலைப் பகுதியில்  கிராம மக்கள் ஆடுகளை மேய விட்டுவிட்டு ஒரு சிருவனை பொறுப்பாக பார்க்க சொல்லிவிட்டு போனார்கள் அவர்கள் போனதும் அந்த சிறுவன் தன்னை மகிழ்விக்க "ஓநாய்! ஓநாய்!! ஆடுகளை துரத்துகிறது என்று கூக்குரல் இட்டான். கிராம மக்கள் அந்தச் சிறுவனின் கூக்குரல் கோட்டு அந்த ஓநாயயை விரட்ட மலையின் மீது ஏரி வந்து பார்தால் அங்கு ஓநாய் இல்லை. கோபமடைந்த அந்த மக்களைப் பார்த்து மகிழ்தான். அந்த மக்கள் அங்கிருந்த அந்த சிறுவனைப் பார்த்து ஓநாய் இல்லாமல் ஓநாய்! ஓநாய்!! என்று கத்தினால் உன்னைக் திட்ட நேரிடும் என்று சொல்லி விட்டு கலைந்து சொன்றனர். அவர்கள் மலையை விட்டு கீழே சென்றதைப் பார்த்து விட்டு மீண்டும் அந்த சிறுவன் ஓநாய்! ஓநாய்!! ஆடுகளைத் துரத்துகிறது என்று கத்த ஆரம்பித்தான். கீழே இறங்கி போனவர்கள் மீண்டும் மலையின் மீது ஏரி வாந்து பார்த்தால் அங்கு ஓநாய் இல்லை மறுபடியும் கோபத்துடன் அந்த சிறுவனை சத்தம் போட்டு விட்டுச் கீழே இறங்கும் போது முணுமுணுத்துக்கொண்டு போனதை பார்த்து அந்த சிறுவன் மகிழ்ந்தான். சிறிது நோரம் கழிந்து உண்மையிலேயே ஒரு ஓநாய்! ஆட்டு மந்தையில் பதுங்குவதை கண்டு பீதியடைந்த அந்த ...

ஒரு சுட்டி மற்றும் ஒரு தவளை நண்பர்கள். தினமும் காலையில் தவளை தனது குளத்திலிருந்து வெளியேறி ஒரு மரத்தின் ஓரத்தில் ஒரு துளையில் வாழ்ந்த தனது நண்பரைப் பார்க்கச் செல்லும். அவர் மதியம் வீடு திரும்புவார். நண்பர் மெதுவாக எதிரியாக மாறுவதை அறியாமல் தனது நண்பரின் நிறுவனத்தில் மகிழ்ச்சி அடைந்த சுட்டி. காரணம்? தவளை மந்தமாக உணர்ந்தது, ஏனென்றால் அவர் தினமும் சுட்டியைப் பார்வையிட்டாலும், அவரது பங்கில் உள்ள சுட்டி, அவரைப் பார்க்க ஒருபோதும் முயற்சிக்கவில்லை. ஒரு நாள் அவர் போதுமான அவமானத்திற்கு ஆளானதாக உணர்ந்தார். அவர் சுட்டியை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நேரம் வந்தபோது, ​​அவர் ஒரு சரத்தின் ஒரு முனையை தனது சொந்தக் காலில் கட்டி, மறு முனையை எலியின் வால் கட்டி, துள்ளிக் குதித்து, மகிழ்ச்சியற்ற சுட்டியை பின்னால் இழுத்துச் சென்றார். தவளை குளத்தில் ஆழமாக மூழ்கியது. சுட்டி தன்னை விடுவிக்க முயன்றது, ஆனால் முடியவில்லை, விரைவில் மூழ்கியது. அவனது வீங்கிய உடல் மேலே மிதந்தது. ஒரு பருந்து சுட்டி குளத்தின் மேற்பரப்பில் மிதப்பதைக் கண்டது. அவர் கீழே விழுந்து, தனது தாலன்களில் சுட்டியைப் பிடித்து, அருகிலுள்ள ஒரு மரத்தின் கிளை...

பத்து பண்டிதர்கள் (புனித ஆண்கள்) கங்கையில் ஆற்றில் ஒரு சாய்வு எடுத்து சென்றார். அவர்கள் ஒருமுறை மூன்று முறை எடுத்தார்கள். அவர்கள் மூன்றாவது முறையாக மேலே வந்தபோது, ​​அவர்கள் கைகளைப் பிடிக்கவில்லை. "நாங்கள் எல்லோருமே நதிக்கு வெளியே பாதுகாப்பாக இருப்பதை உறுதி செய்வோம்," என்று ஒரு பண்டிட் கூறினார், "எல்லோரும் வரிசையில் நிற்கிறார்கள். நான் எண்ணுவேன். " மற்ற புனித ஆண்கள் இந்த எண்ணத்தை விரும்பினர் மற்றும் பண்டிதர் எண்ணியபடி "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ..." என்று வரிசையாக முடித்துக்கொண்டார். “ஒன்பது, ஒன்பது மட்டுமே” என்று பண்டிதர்களில் ஒருவன் கத்தினான். "இல்லை ஓ, நம்மில் ஒருவன் நதியில் மூழ்கிவிட்டான்" என்று மற்றொருவர் கூக்குரலிட்டார். "நீங்கள் ஒதுக்கி நகர்த்துங்கள். என்னை எண்ணிப் பார்ப்போம். எல்லோரும், ஒரு வரிசையில் நிற்க, ”என்றார் இரண்டாவது பண்டிதர். அவர் எண்ணத் தொடங்கினார். அவர் கூட 9 பேர் மட்டுமே எண்ண முடியும். அனைத்து பண்டிதர்களும் தங்கள் இழந்த நண்பருக்காக அழுதனர். ஒரு தொப்பி விற்பனையாளர் முழு நாடகத்தையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். எண்ணிப் பார்த...

Amazon.in Widgets பண்டைய தலக்கதையில், உள்ளூர் போலீஸ் படைக்கு பயிற்சி பெற்ற ஒரு பள்ளி இருந்தது. பல ராஜ்யங்களிலிருந்தும் மாணவர்களிடமிருந்தும் மாணவர்கள் வந்தனர். "திருடனின் மனதை புரிந்து கொள்வது முக்கியம். ஒரு திருடன் எப்படி நினைக்கிறாரோ, அதைப் பிடிக்க எளிதானது என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், "குரு தந்தபானி கூறுவார். "நீங்கள் ஒரு திருடனைப் பிடிக்க ஒரு திருடன் ஆக வேண்டும்," என்று அவர் கூறினார். அவருடைய மாணவர்களில் ஒருவரான குஷலலா இந்த வார்த்தைகளை தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டார். ஒரு திருடனான மனநிலையுடன் திருடனைக் கவரும் கலைக்கு அவர் நிபுணர் ஆனார். குரு அவரிடம் மகிழ்ந்தார். "குருதேவ், நான் எதையாவது சாதிக்க வேண்டுமா?" குசலா கேட்டார். "நீங்கள் இன்னும் இன்னும் கற்று கொள்ள வேண்டும். குருத்வாரா, கோத்வாலின் மைசூரு மட்டுமே கற்பிக்க முடியும், "குரு தந்தபானி கூறினார். அடுத்த நாள் மைசூருவுக்கு செல்ல குஷல முடிவு செய்தார். "நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள், கலா கற்பிப்பவர் கற்பிப்பதை வெறுமனே கற்பிக்க வேண்டுமென்றால்," குரு சொன்னார். "அவருடைய வீட்டிலிருந...