சுதாம கிராமத்தில் கிருஷ்ணா

சுதாமியாடுவாரகாவிற்கு சென்றபோது, அவருடைய குழந்தை பருவ நண்பர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா மற்றும் அவரது மனைவி ருக்மிணி ஆகியோர் அவரை பாசத்துடன் வரவேற்றனர். அவர்கள் சில நாட்களுக்கு தங்களுடன் தங்குவதற்கு சுதாமாவை இணங்க வைத்தார். பிறகு அவர்கள் அவனைத் தங்கள் கிராமத்திற்குத் திரும்பி வந்தார்கள்.

இதற்கிடையில், கிராமத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவர்களுடைய கிராமத்திற்கு வருகிறார் என்று பரவியது. கிராமவாசிகள் சுதாமாவின் குடிசைக்குள் கூடிவந்தனர்.

"ஸ்ரீ கிருஷ்ணா மற்றும் ருக்மிணி எங்கள் சுதாமாவின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். அவர்களுடைய விஜயத்திற்கு நாம் தகுதியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும், "என ஒரு மூப்பர் கூறினார்.

"எங்கள் சுதாமிற்கு ஒரு புதிய வீட்டைக் கட்டலாம்," என்று ஒரு கிராமவாசி கூக்குரலிட்டார்.

கிராமவாசிகள் இரவும் பகலும் ஒரு பெரிய மற்றும் விசாலமான வீட்டைக் கட்டியமைத்தனர், மற்றும் அதை அலங்காரங்களுடன் அலங்கரித்தனர். அவர்கள் சுதாம குடும்பத்தின் புதிய ஆடைகளையும் ஆபரணங்களையும் கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் சுந்தாவின் வீட்டின் முன் ரங்கொலி (கோலம்) அணிந்து மலர்களை அலங்கரித்தார்கள்.

சுதாமியின் மனைவி கிராமவாசிகளுக்கு பாசமாக இருந்தார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை ஓட்டிச் சென்ற தெருக்களின் இரு பக்கங்களிலும் கிராமவாசிகள் அணிவகுத்தனர். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இரதத்தை நிறுத்தி, கீழே குதித்து, கிராமவாசிகளுடன் கலக்கினார். டான்யாவுடன் கிருஷ்ணர் அவருடன் ஓடி வந்தார், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவர்களோடு நடனமாடினார்.

கடைசியில், ஊர் சுதாமாவின் வீட்டிற்கு சென்றது. சுதாமியின் மனைவி ஸ்ரீ கிருஷ்ணா மற்றும் ருக்மிணி ஆகியோருக்கு தங்கள் கால்களை கழுவுவதற்கு தண்ணீர் கொண்டு வந்தார். சுதாமால் அவரது கால்களை உலர்ந்த துணியால் துடைத்தனர். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் காலடியில் அவரது பிள்ளைகள் விழுந்தனர்.

"பாபி," ஸ்ரீ கிருஷ்ணா, "நான் பசியாக இருக்கிறேன். நீ எனக்கு என்ன வேண்டும்? "

சுதாமனின் மனைவி சிரித்துக் கொண்டாள்.

"கோவிந்தா, நீ எங்களிடம் கொடுத்ததை நான் உனக்கு தருகிறேன்," என்று அவர் கூறினார்.

பிறகு அவள் வெண்ணெய் முழுதும் ஒரு கிண்ணத்தை கொண்டு வந்தாள்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மகிழ்ச்சியுடன் குதித்தார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது வாயில் வெண்ணெய் போட்டுக் கொண்டு கிராமவாசிகளுக்கு வாழ்த்துச் செய்தார்.